1.000-1.500 m arasında, dar bir şeritte sıralanan yaylaların en önemlileri kuzeyinde sıra dağlarının uzanışına paralel yüksek düzlükler ise doğu-batı istikametinde Karabey, Çubuk, Değirmenözü ve Kaşıkçık Yaylaları’dır.

Bu yaylalar hayvan yetiştirme bakımından çok ehemmiyetlidir. Mudurnu, Dokurcun, Adapazarı hayvanlarını buralar beslemektedir. Ayrıca yaylalarda turizm için önemli bir yer teşkil etmektedir. Buraya gelen yerli ve yabancı turistler Göynük’ün çeşitli yaylalarına çıkarak hem doğanın muhteşem güzelliğini seyrediyorlar hem de trekking yaparak kentin stresli ve gürültülü ortamından uzaklaşıyorlar.

Anadolu da Türk yaşayışının, yerleşme kültürünün önemli örneklerini Göynük’te görebilirsiniz. Göynük içinden geçen derelerin yamaçlarına kurulmuş daracık sokaklarda karşınıza çıkar bu güzel evler.

İlk Osmanlı yapılarının estetikleri, sadelikleri, yakınlıkları ve insana coşku veren özellikleri var Göynük evlerinde. Bu evler bir biri üstünden ileriye bakmaya çalışan, zaman zaman % 40′ı bulan bir eğim üzerinde ve dar sokakların çevresinde bahçeler içerisinde kurulmuştur.

Evler genellikle zemin kat üzerine 1 veya 2 kattır. Yaşları 100-150 yılı bulan Göynük evlerinde giriş katı depo ve kiler olarak kullanılır. Ara katta gündelik kilerler, hizmetçi odaları, mutfak, bayram günlerinde şölen yemeklerinin pişirildiği ocaklı Fırın evi yer alır. Zengin evlerinde fırın evi bahçenin ayrı bir köşesinde kurulmuştur. Birinci katta ise geleneksel Türk evindeki boş oda ile öbür odalar bulunur ve gündelik yaşam bu katta geçer. Genellikle her odanın ocağı, yüklüğü, sedirleri, boş odası (Gusulhanesi) vardır.

Eve gelecek yeni gelin bu odada kısmen bağımsız bir yaşam sürdürebilir ya da bir konuk bu tip bir odada rahat ettirici bir şekilde ağırlanabilir. Göynük’teki bu evlerin sıcak iç yapısını dışa yansıtan en güzel örneğini pencereler oluşturur. Eski Göynük evlerinin pencereleri önce sayılarıyla içeriyi, dışarıya yansıtırlar üç pencere bir oda demektir. Şayet pencere sayısı daha çok ise ve ve pencereler dışarıya taşmışsa açık sofalı bir oda tipini düşünebiliriz. Ayrıca pencere etrafındaki kafesler, cumbalar sıcak görünüm sağlayan ve dışa yansıyan özellikleridir.

Evlerin çatıları genellikle kırma çatı türünde olup, üzerleri yerli kiremitlerle örtülüdür. Bazı evlerin odalarında, kapı ve pencerelerindeki ahşap işleme ve motifler görülmeye değer. Bazı evlerin odalarında, kapı ve pencerelerindeki ahşap işleme ve motifler görülmeye değer. Göynük evleri arasında, 1890 yılında yapılan Hükümet Konağı uyumlu bir ihtişamı yansıtır.

Göynük Bolu yolunun 5. km’sinden sola dönerek  6 km daha yol yaparsanız Çubuk Gölü karşılar sizi. Kayabaşı Tepesinden inen heyelanın genişleyen vadiyi tıkaması sonucu oluşun  göl, 15 hektar büyüklüğünde olup deniz seviyesinden 1150 metre yüksektedir. Kıyısında gölbaşı mahallesi vardır.  Çevresinde yürüyüş parkuru  bulunmaktadır ve etrafı güzel çam ormanlarıyla çevrilidir. Günübirlik piknik ve kamp amaçlı geziler için tercih edilmektedir. Çubuk Gölü balık avlamayı  ya da  yürüyüş yapmayı sevenler için idealdir.

Göynük Bolu yolunun 20.km’sinden sağa dönüp 4 km. daha giderseniz  Sünnet Gölüne varırsınız. Erenler ile Kurudal arasındaki dar vadinin heyelan sonucu tıkanmasıyla oluşan gölün büyüklüyü 18 hektar, deniz seviyesinden yüksekliği 820 metre en derin yeri ise 22 metredir.Konaklanabilecek  modern tesislere sahiptir. Göl ve çevresinde balık avlayabilir traking  yapabilirsiniz.

BIÇAKÇI ÖMER DEDE (Ömer Sikkin) TÜRBESİ

Akşemseddin Hz.’yle aynı dönemde yaşamıştır.Hacı Bayram Veli Hz.’nin  Müritlerindendir. Göynük’te oturur, bıçakçılık yaparak geçimini sağlardı.Miladi 1475 yılında vefat ettiği rivayet edilir. Bir Cuma günü namazdan sonra Akşemseddin Hazretleri cami’de zikir halkası kurar.Bıçakçı dede halkaya katılmayarak bir köşede sohbete başlar, bunun üzerine Akşemseddin Hz. “halkımıza katılmaz ise Hacı Bayram Veli Hz.’nin tacını ve hırkasını alırız”der. Bıçakçı Dede’de meydana bir ateş yaktırarak” “keramet tac’da ve hırkadaysa biz yanarız, bizdeyse onlar yanar” Bıçakçı dede ateşten sapasağlam çıkar.

DEBBAĞ DEDE TÜRBESİ

Hayatı ile ilgili menkıbelere dayanır.Mesleği deri tabakçılığıdır.Halk kendisini Tabak Dede diye tanır.Anlatılanlara göre ermiş ve ermişlikte yüksek bir mertebeye ulaşmıştır.

Bir hac mevsiminde Göynük ve civarından bir grup müslüman hac  ibadetini yerine getirmek için hicaz’a giderler ve görevlerini yerine getirirken hacılardan biri kaybolur.

Diğer hacılar döner, o kalır, çaresizlik içinde kıvranırken  arap’ın  biri   yanına  gelip derdini sorar, o da anlatır.Arap merak etmemesini Göynük’ten bir  zat’ın   her   sabah namaz için Mekke’ye  geldiğini, onunla dönebileceğini söyler.”Namazdan sonra sıkıca sarıl, ne derse desin sakın bırakma”der.Adam söylenenleri yapar, Tabak Dede bakar ki kurtuluş yok,”gözlerini yum, ben aç demeden, açma, bu olayıda kimseye söyleme”der

Birlikte Göynük yakınlarına gelirler Gümele (şimdiki Mihal.Gazi) köyünden olan bu adam bir süre sonra  dericilikte kullanılan tetere otu satarken Göynük’te   Tabak Dede’yi tanır, “vademiz dolmuştur, suyumuz ısıtılsın”der ve vefat eder.  

GAZİ SÜLEYMAN PAŞA CAMİİ

Gazi Süleyman Paşa Camii yanındaki hamamla birlikte 1331-1335 yılları arasında Osmanlı Hükümdarlarından Orhan Beyin oğlu Şehzade Gazi Süleyman Paşa tarafından külliye olarak inşa edildi. Bu külliye aynı zamanda çok ilginç bir hikayeye de sahiptir. Rivayet olunur ki; Camii’nin yapımı sırasında yapıya taş getiren ama getirdiği taşı bırakmadan geri götüren bir işçi Süleyman Paşa’nın dikkatini çeker. İşçiye “niye aynı taşı getirip yerine koymadan geri götürüyorsun” diye sorduğunda “kirli olduğum için taşı mübarek bir yapının, temellerine koymak istemedim” der bunun üzerine Süleyman Paşa hemen usta başına emir vererek cami’nin yanına birde hamam inşa edilmesini ister. Böylece günümüze kadar varlığını devam ettiren ve Göynük’ün en eski mimari yapıtlarından biri olan Gazi Süleyman Paşa Camii ve Hamamı ortaya çıkar.

Göynük’ün simgesi haline gelen Zafer Kulesi ilçeye hakim bir tepeye 1923 tarihinde Cumhuriyet döneminin ilk Kaymakamı Hurşit Bey tarafından yapılmıştır. Altıgen taş temel üzerine, 3 katlı ahşap yalı baskı mimarisiyle yapılan Zafer Kulesi, Kurtuluş Savaşı’nın başarılarını sonsuza ulaştırmak istercesine halkın en coşkulu duygularını yansıtan anıtsal bir eserdir.

Fatih Sultan Mehmet’in hocası Akşemseddin’in Göynük’deki Türbesi 1464 yılında Fatih Sultan Mehmed tarafından yaptırılmıştır. Kefeki taşından yapılmış kasnaksız bir kubbe ile örtülü altıgen planlı bir yapıdır. Girişi doğu yönündedir. Kapının üzerinde sivri kemerli bir alınlık yer alır.

Türbenin içi çok sadedir. Kubbenin oturduğu pandantifler ilgi çekicidir. Her kenarda, altta ve üstte ikişer sıra halinde yer alan pencerelerden üst sıradakiler geç devre ait renkli camlı alçı şebekelerle süslenmiştir. Akşemseddin’in sandukası 2.50×0.50 metre boyutunda, kapıdan içeri girince sağdadır. Ceviz üzerine kabartma yazı ile süslü olan bu sanduka Osmanlı ağaç işçiliğinin güzel bir örneğidir. Kapaklar nar çiçeği kabartması ile süslenmiştir. Türbede ayrıca Akşemseddin’in oğulları Sadullah ile Emrullah çelebilerin sandukaları vardır.

Göynük İlçesinde her yıl 29 Mayıstan bir önceki pazar günü Akşemseddin Hazretleri’ni anma günü düzenlenmektedir. Büyük katılımların olduğu bu günde bilimsel nitelikte sempozyumlar da gerçekleştirilmektedir.

Akşemseddin  Hazretlerini Anma Etkinlikleri

 Akşemseddin Hazretlerini  Anma Günü 1988 yılında başlamış olup, her yıl büyük bir coşkuyla kutlanmaktadır.Anma günü; Kültür ve Turizm Bakanlığı, Bolu Valiliği, Göynük Kaymakamlığı,Göynük Belediye Başkanlığı, Akşemseddin Hz. Vakfı ve Sivil toplum kuruluşlarının katkılarıyla her yıl İstanbul’un Fetih Kutlamalarından bir hafta önce Mayıs ayının üçüncü haftasının Pazar günü yaklaşık kırk bin kişinin katılımıyla tertiplenmektedir.

Kutlamalar çerçevesinde Tasavvuf  Musiki’si, Sema gösterisi, Mehteran, havai fişek gösterisivle ülkemizin seçkin Hafız ve Mevlidhanlarınca Gazi Süleymanlaşa Cami’inde Mevlid-i şerif ve Kur’an-ı  Kerim okunmaktadır.Aynı gün anma gününe katılan misafirlerimize aş dökümü (pilav) ikram edilmektedir.