Tarhana Çorbası 
Göynük hanımlarının evlerinde kendi el emekleri ile yaz aylarında yaptıkları ve tadına doyum olmayan, sofralardan da hiç eksik edilmeyen bir çorbadır. Hanımlar bu çorbayı yaparken bol yoğurt, un ve tuz ile yoğurdukları hamuru yaklaşık bir hafta kadar bekletip iyice ekşimesini (halk arasında kapmasını) sağlarlar. Kapan hamur güneşin güzel olduğu bir günde bahçe yada iyi güneş alan bir alanda temiz çarşaflar üzerine serilerek kurutulur. Kuruyan hamur daha sonra komşuların yardımı ile birlikte birkaç saat içinde elde uğularak (ufalanarak) irmikten biraz daha iri olmak şartı ile kalburdan geçirilir ve daha sonra yine güneşte kurumaya bekletilir. Bu çorba kızılcık tarhana, domates soslu tarhana vs. şeklinde hazırlanışı esnasında yeni tatlar eklenerek çeşitlendirilebilmektedir.

Erişte Çorbası
Yine Göynük hanımları kışa hazırlık maksadı ile yaz aylarında birbirleri ile yardımlaşarak erişte çorbası ve ev makarnası kesmektedirler. Bu çorbanın yapımı ise; bol yumurta, un, tuz, su ise yoğrulan hamur, aile nüfusuna yada senede ne kadar tüketileceklerine oranla pazılar (yufkalar) halinde açılarak ev içerisinde yine temiz çarşaflar üzerine serilip kesime hazır şekilde kurutulur (tavlandırılır). Kuruyan hamurlar, hanımların bir araya gelip tahta sofralar üzerinde büyük bir özen ve el emeğiyle ince ince kesilmektedir. Kesilen çorba yeniden kurutulur ve kışa saklanır. Göynük hanımları için bu bir uğraş değil zevktir. Fedakâr hanımlar kış için yaptıkları hazırlığın yanı sıra böyle günlerde birbirleriyle sohbet edip komşuluk ilişkilerinin de yardımlaşma ile daha da arttırmaktadırlar. Özellikle erişte kesimi esnasında bıçakların o tahta sofranın birlikte çıkarttığı ses ortama ayrı bir güzellik katmaktadır.

Düğün Çorbası
Et suyuna, un yumurta, ve yoğurttan yapılan terbiyenin katılması ve üzerinde kızdırılmış tereyağı sosu, karabiber ve maydanoz konularak servise sunulan, lezzetine doyum olmayan geleneksel bir çorbadır. Düğün ve mevlitlerde verilen yemeklerde vazgeçilmezlerdendir.

Keş (Kesik)
Yoğurt, yayıkta yağı alındıktan sonra ayran haline getirilir. Daha sonra bu torbaya (Göynük’ün “torbalı” şeklinde adını aldığı, özel dokuma, bez torbalar) konularak süzdürülür. Torba, süzdürme esnasında sık sık değiştirilir ve bu sırada üzerine baskı (taş) konur. Süzüldükten sonra kalıplar halinde şekil verilir.

Ekmek Çeşitleri
Bayram ve kandillerde çörek (sade-cevizli) yapılarak konu komşu ve ihtiyacı olanlara dağıtılır. Yine düğünlerde de bu tür çörekler yapılır, fakat farklı olarak bu çöreklerin üzerine şeker ve para da batırılır. Yine Göynük’te yaygın olarak hala devam eden ev ekmeğinin lezzetine doyum olmamaktadır. Ayrıca hanımlar yine kışa hazırlık olması maksadıyla sayısı bazen 100′ü aşan yufkalar pişirmektedirler. Bu yufka “sac” adı verilen topraktan yapılan levhanın altına odun ateşi yakılması ile pişirilmektedir. Pişirme esnasında yufkayı çevirmek için kullanılan uzun saplı tahta spatulaya ise halk arasında “pişirgeç” denilmektedir. Yine ekmek ve çörekler de taş fırınlarında, odun ateşi ile pişirilmektedir.

Ev Makarnası 
Erişte çorbası ile yapımı aynıdır. Sadece yufkalar makarna yapımında biraz daha  kalın açılmaktadır. Çeşitlerine göre saçak, topalak olarak adlandırılır.

Et Yemekleri
Güveç, kuzu doldurma, kavurma

Tatlılar
Oklava tatlısı, baklava, höşmerim (lor kavrularak içine şerbet katılır ve koyu kıvamda, soğutularak servis yapılır), kabaklı yufka (sade halde yada üzerine süt dökülerek de servis yapılabilir), uhud (buğday ıslatılıp çimlendirilir, daha sonra ince bir şekilde çekilerek kazanda pişirilir. Pişirme esnasında içerisine un ve su ilave edilir. Sadece ve bir kişi tarafından karıştırılır. Kıvamına göre pişirme süresi 24 saat sürebilir. Bu süre içerisinde sürekli odun ateşinde kaynamasına ve karıştırılmasına dikkat edilir. İçerisine şeker konulmadan yapılan, çok zahmetli fakat tadına doyum olmayan bir tatlıdır), Pekmez (armut, üzüm vs. ile yapılır.) 

Börekler 
Su böreği, yufkaböreği.

Pideler
Patatesli, patlıcanlı, lorlu, peynirli,kabaklı, ıspanaklı, mancarlı, kıymalı vs. çeşitleri vardır.

Gözleme 
Toprak veya metal levhalarda (sac) pişirilerek hazırlanır. İçerisine peynir veya ceviz de konulabilir.

Göynük ilçesinin nüfusu 1870 lerden bu yana çok belirgin artış ve azalışlar göstermemiştir. Merkez ve köyler ortalama toplam 20.000 civarında bir nüfusa sahip olmuştur.

1871 Yılı Kastamonu Vilayet salnamesinin 85. sayfasında Göynük kazasının nüfusu 26.108 olarak yazılıdır.

Vital Cuinet`e göre 2. Abdülhamit devrinde Göynük nüfusu 18.575 olarak verilmiş 117 köyünün olduğu, nahiyesinin olmadığı belirtilmiştir. (La Türquie D`Asie Paris 1874)

1899 Yılı Kastamonu Salnamesinde Göynük Kazasının nüfusu toplam 21.457 olarak geçmektedir.04+

1916 Yılı Bolu Yıllığında Göynük kazasının 18.879 nüfusu olduğu yazılmıştır.

1927 Yılından sonra azalan Göynük merkez nüfusu 1945 yılından itibaren artış eğilimine girmiş ve 1985 yılında 4.218`e ulaşmıştır. Ancak sonradan yine hafif bir azalma eğilimine girdiği gözlenmektedir. Köyler nüfusunda ise 1927 yılında başlayan artış eğilimi 1950 ve 1965 yıllarında 19.000`i aştıysa da tekrar bir azalma eğilimine girmiştir.

Göynük ilçesinde ailelerin çocuk sayıları genelde azdır. Köylerden ilçe merkezine belirgin bir göç olsa da, asıl göç köylerden ve merkezden büyük şehirlere doğru bir yön izlemiştir. Bu nedenlerden Göynük İlçe nüfusu 1970`lerden 1990`a kadar önemli değişimler göstermediğini ifade etmek yanlış olmayacaktır. Ancak 1990 ile 1997 yılları arasında ilçe merkezinin nüfusunda bir artış görünüyorsa da köyler nüfusunda belirgin bir azalış nedeniyle toplam nüfusta ciddi bir azalma görülmektedir.Göynuk Cuma Mah. Çeşme Mah. Yenice Mah. Kepkebir mah. Sofuali Mah. Hacıabti mahallesi olmak üzere 6 mahalledir.2000 yılı nüfus sayımına göre 5000 nüfusa sahip olup köylerle birlikte 20000 civarıdır.

TARIM

TARLA ÜRÜNLERİ
Tarla ürünlerinin en önemlileri buğday, arpa, yulaf nohut, fasulye, şeker pancarı, ay çiçeği ve patatestir.
İlçeye özgü bir ürün olarak 600-1000 ton arasında rekoltesi değişen Bombay fasulyesinin önemli bir yeri vardır. Normal fasulyeden 3-4 kat daha iri olup bu ürün ülkemizde Göynük ve civarında üretilmekte olup, ihraç edilmektedir.

SEBZE VE MEYVECİLİK
Sebzecilik genelde halkın kendi gereksinimlerini karşılamaya yöneliktir. Taze fasulye, kavun, karpuz, domates üretilen başlıca sebzelerdir.
Meyve olarak armut, ayva, elma, erik, kiraz, vişne, ceviz, badem, dut, fındık ve üzüm üretimi yapılmaktadır. Göynük eriği meşhurdur. Ceviz dışında diğer ürünlerin bir ekonomik değeri yoktur.Son dönemlerde ilçe ve köylerinde enginar üretimi ile ilgili önemli gelişmeler sağlanmış.

HAYVANCILIK
Hayvancılık büyükbaş hayvancılık, küçükbaş hayvancılık, arıcılık ve kümes hayvancılığı ilçe ekonomisinde önemli bir yer tutar. Özellikle kümes hayvancılığı oldukça gelişmiş olup, ilçe ekonomisinin bel kemiğini teşkil eder.

BÜYÜKBAŞ HAYVANCILIK
Büyükbaş hayvanların 4.371 adeti yerli sığır, 6.880 adeti melez sığır ve 2.137 adeti de kültür sığırıdır. Üretilen hayvansal ürünler çevre illere pazarlanmaktadır.

KÜÇÜKBAŞ HAYVANCILIK
İlçe’de 33.297 küçükbaş hayvandan 20.154′ü yerli koyun, 13.121′i kıl keçisi ve 22′si tiftik keçisidir.

ARICILIK
İlçemizde toplam 4.000 adet fenni ve 250 adet kara kovan olmak üzere 4.250 adet arı kovanı vardır. Göynük balı meşhur olup çevrede aranılan bir baldır.

KÜMES HAYVANCILIĞI

BESİ TAVUKÇULUĞU
İlçemizde besi tavukçuluğu ileri derecede gelişmiş olup modern tesislerde üretim yapılmaktadır. Üretilen etlik tavuklar ülke geneline ve yurt dışına pazarlanmaktadır.
İlçenin Şirketi Er Piliç civ civ üretimi ve Kesim hanesi ile piliç üretim ve pazarlamasında son derece modern ve entegre bir sistemle çalışmaktadır.

YUMURTA TAVUKÇULUĞU
İlçede yumurta tavukçuluğu da ciddi bir gelişme göstermiştir. Yaklaşık 150 kümes tesisinde 750.000 adet tavuk bulunmakta ve yıllık yumurta üretimi 175.000.000 adete ulaşmaktadır.

MADENCİLİK
İlçe ekonomisinde madencilik (linyit kömürü) ve orman ürünleri de önemli bir tutar. Himmetoğlu köyünde zengin kömür rezervi bulunmaktadır.

AĞAÇ OYMACILIĞI
Kılavuzlar köyünde kayın, şimşir, ceviz ve ardıç gibi ağaçlardan çeşitli süs eşyaları, çeşitli mutfak gereçleri ve bastonlar üretilmektedir.Yandaki resimde üretilen ürünlerin ufak çapta birer örnekleri bulunmaktadır.

Göynük yurdumuzun batı Karadeniz bölgesinin 31. ve 41. enlem ve boylamları arasında yer alır.
Yüzölçümü 1437 km2 olup, denizden yüksekliği 720 m. dir.
Bolu İlinin Güney Batısında yer alan Göynük İlçesinin doğusunda Mudurnu ilçesi, batısında Sakarya’nın Taraklı, Kuzeyini Sakarya’nın Akyazı, Güneyini Ankara’nın Nallıhan, Eskişehir’in Sarıcakaya ve Bilecik’in Yenipazar ilçeliri çevirmektedir.

İlçe arazi yapısı, beşeri ve ekonomik özellikler yönünden beş bölgeye ayrılabilir.
1. Falanızkırı,
2. Kaşıkcıderesi,
3. Dağsalısı,
4. Alaniçi,
5. Akarsuyu boyu ve Ova bölgesi.

YÜZEY ŞEKİLLERİ

İlçe toprakları genellikle dağlık, tepelik ve akarsuların derin vadiler açtığı bir araziyi kapsamaktadır.Göynük Alp Orejenesi sonucu teşekkül etmiş Kuzey Anadolu Dağları olarak isimlendirilen kuşak üzerinde yer almaktadır. Dolayısıyla bu hareket sonucu yörede etkin olan dağlar teşekkül etmiştir. …Göynük`ü çevreleyen dağlar, Kuzey Anadolu dağ sisteminin birer parçasını oluşturan Köroğlu Dağları ile Abant Dağları`nın birer uzantısı durumundadır. Bu dağların uzantıları Göynük`e doğru birkaç kola ayrılırlar ve yükseltileri iyice azalır.

DAĞLAR: Abant Silsilesinin devamını oluşturan Kapıormanı Dağı 1277 m. Yüksekliğinde iken, doğuya doğru gidildiğinde Arıkçayırı tepesi 1617 m’yi bulmaktadır. Köroğlu Dağlarının kapsamındaki Kocaman Dağ 1379 m. İken, Güneydoğuya doğru gidildiğinde Köroğlu kayası 1720 m. Ye ulaşmakta ve ilçemizdeki en yüksek nokta olmaktadır.Göynük, doğuda Buzluk, batıda Boztepe, kuzeyde Zincirlikayalar, güneyde Erenler ismini taşıyan yüksek tepeler arasındaki yamaçlarına yaslanarak kurulan tipik bir Anadolu kasabasıdır. Arazi batıya doğru alçalmaktadır. …Göynük Çayı ve Sofuali Çayı ilçenin güneybatısında birleşerek ilçeden çıkarlar, dar ve derin vadilerden geçerek Sakarya nehrine karışırlar. Şehrin içinde ve kenarlarında Sela Kayası, Kızılkaya, Bozdağ ve Buzluk dağları vardır. 

GÖYNÜK ÇAYI: Sakarya Havzası içinde yer alır. Esas kaynağını Çubuk Gölü ayağından alır. Yan dereler yardımı ile beslenir. Göynük`ten geçtikten sonra Değirmenözü,İbrahimler ve Hatip Deresi`ni alarak Göynük ve Bolu il sınırlarından çıkar. Doğu-batı istikametinde eğimi takip ederek Sakarya Nehri`ne ince bir vadi ile açılır. Eğimin fazla olduğu yerlerde hızlı akışlıdır. Eğimin fazla olduğu yerlerde hızlı akışlıdır. Eğimin azaldığı yerlerde ise çok geniş olmamakla birlikte menderesler çizerek yoluna devam eder. En fazla akım nisan-mayıs aylarında görülür. Zaman zaman ilkbahar ve yaz aylarında görülen sağanak yağışlar ile coşarak etrafındaki tanm alanlarını önemli ölçüde tahrip eder. 1991 yılının temmuz ayında meydana gelen sel felaketi şehir merkezinde evlerin yıkılmasına,bazı araçların sele kapılıp gitmesine ve hayvan telefine sebep olmuştur.

OVALAR : İlçe sınırları içersinde yer alan en önemli ova, çöküntü sonucu oluşan Himmetoğlu ovasıdır. Göynük İlçesi güneyinde yer alan Himmetoğlu ovasının kuzey-güney yönünde 5 km. genişliği var iken, doğu-batı yönünde 17 km. uzunluğa ulaşmaktadır. Bölücekova’dan başlayıp, Çatak boğazına uzanan bölümde ılık bir iklim hüküm sürer. Himmetoğlu’nun kuzey batısında peneplen (yontuk düz) özelliği taşıyan Narzanlar düzlüğü yer alır. Burada karasal iklimin özellikleri görülür.
 
PLATOLAR : İlçenin kuzeyinde sıradağların uzanışına paralel yüksek düzlükler ise doğu-batı istikametinde Karabey, Çubuk, Değirmenözü ve kaşıkçı yaylalarıdır.

JEOLOJİK YAPI: İlçe arazisi yapısal jeoloji bakımından Mezozoik ve Neozozik çökellerden oluşmuştur. Mezozoik; Pelojik organizmalı alt ve üst kratese, Neozoik bebentonik organizmalı Paleosen ve eosen ile temsil edilmektedir.
İKLİMİ : Göynük, ne deniz ikliminin bariz etkilerinin görüldüğü Karadeniz iklim tipi, ne de İç Anadolu`nun tam karasal iklim özelliklerinin görüldüğü bir sahadır. Her iki iklim tipi arasında geçiş özelliği gösterir… Göynük, genel bir açıklama ile yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve kar yağışlı karasal iklim özellikleri göstermektedir. Fakat sonbaharda başlayan yağışlı devrenin mayıs ortalarına kadar uzaması karasal iklim tipinden ayrılmasına sebep olmaktadır. Sıcaklıkların yıllık gidişi mevsimlerin genel karakterine uygun bir seyir göstermektedir. Aralık, ocak, şubat aylan en soğuk aylar, haziran, temmuz, ağustos ayları ise en sıcak aylar olarak görülür.

Yağışlar ilk ve sonbahar aylarında görülür. Ortalama yıllık yağış miktarı m” de 614 kg`dır. Göynük`te yıllık ortalama sıcaklık 10,8 °C, en yüksek sıcaklık 36,5 °C, en düşük sıcaklık ise -17,6 °C olup, ortalama kar yağdığı gün sayısı 16`dır.

Hemen her yönde esen rüzgarlar aynı hızdadır. En çok esen hakim rüzgar yönü ise kuzeydoğu rüzgarı yani “poyraz”dır.

Madenler

Göynük, Orojenesi sonucunda oluşan Kuzey Anadolu Fay Hattı üzerinde bulunmasından dolayı madenler bakımından oldukça zengindir. M.T.A. Enstitüsü tarafından hazırlanan “Türkiye Yer Altı Kaynaklan Envanteri”ne göre ilçe genel sınırları içinde şu madenlere rastlanmıştır.

Hasanlar Köyü`nde asfaltit, Bölücekova, Çubukdere, Güney, Kabalar, Hasalar, Kayabaşı, Kuyupmar, Kürnüç, Yukarı Milyas köylerinde bitümli şist, Merkez ilçede çimento hammaddesi, Çaylak köyünde demir, Göynük merkez, Bölücekova, Himmetoğlu, Kuyupmar, Şeyhler`de maden kömürü, Çatacık ve Ilıca köylerinde maden suyu, Germenas köyü yakınlarında 4 adet petrol yatağı belirtilmiştir. Ayrıca, bol miktarda mermer yatakları vardır.

Günümüzde sadece mermer ve linyit yatakları işletilmektedir.İlçedeki en önemli yer altı zenginliği Linyit Kömürü`dür. Türkiye Kömür İşletmelerince işletilen Himmetoğlu ocaklarındaki linyit kömürünün rezervi 39 milyon ton olup, kalorisi ortalama 4500`dür.

Bitki Örtüsü: İlçe arazisinin 2/3`si dağlık ve ormanlık saha, geri kalan 1/3`i genellikle tarım sahası ve akarsu boylandır. İlçede asli ağaç türü Karaçam`dır. Bundan sonra Sarıçam ve Palamut Meşesi gelir. Diğer ağaç türleri ise Pırnal Meşesi, Kayın,Ihlamur, Şimşir, Karaağaç ve Ardıç`tır.

İlçe merkezinde evlerin bahçeler içinde yer almaları ve bu bahçelerdeki meyve ağaçları ilçeye yeşil bir görünüm vermektedir. Ayrıca akarsu boylamadaki kavak ağaçlan önemli bir yer tutmaktadır.

Orman varlığı, Göynük Orman İşletmesi`nin yoğun çalışmaları ile hem korunmakta hem de müsait sahalara yeniden fidan dikilerek geliştirilmeye çalışılmaktadır.

Bölge topraklarının ana materyali killi, kumlu, kalkerli ve marnlı kayaların ufalanmalarıyla oluşmuştur. Toprak tipleri: Kahverengi orman toprakları, kolüviyal topraklar ve alüvyon topraklarıdır.

İstanbul – Göynük Güzergahı
İstanbul, İzmit, Adapazarı’na Kadar otobandan gelerek, Bilecik-Eskişehir İstikametine dönerek 28 km yol alarak Geyve-Taraklı Yol ayrımına gelecek ve buradan da 60 km’Yol alarak GÖYNÜK’e ulaşabilir. Yolun tamamı asfalt ve %85’i oldukça düzgündür. İstanbul (Harem) – GÖYNÜK 230 km’dir.

Otobüs İle Seyahat Edecekler İçin İrtibat Numaraları :
Yeşil Göynük Turizm
Göynük Terminal : 0374 451 60 41
İstanbul Harem : 0216 495 63 53
İzmit Terminal : 0262 311 62 16
Geyve Terminal : 0264 517 08 40

Ankara – Göynük Güzergahı
Ankara, Sincan, Ayaş, Beypazarı, Çayırhan, Nallıhan a kadar 150 km gelerek, Nallıhan’dan 10 km daha yol alarak Sol’a Göynük istikametine dönecek ve 50 km daha yol alarak GÖYNÜK’e ulaşabilir. GÖYNÜK – Ankara 220 km’dir. Yolun Tamamı asfalt ve oldukça düzgündür, Trafik Yoğunluğu son derece azdır.

Bolu – Göynük Güzergahı
Bolu’dan 50 km yol alarak Mudurnu girişine gelecek ve Buradan Sağa Dönerek Göynük Nallıhan istikametine girecek,  5 Km daha giderek Tekrar Sağa Göynük Akyazı İstikametine girecek, 13 km daha giderek Sola Göynük ayrımına gelecek ve buradan da 32 km yol alarak GÖYNÜK’e ulaşılabilir. Yolun Tamamı asfalt ve %70 ‘i oldukça düzgündür. Trafik yoğunluğu oldukça azdır.